Na wstępie kilka słów dla Wielkich Nieobecnych (tak, tak - fk & mb), zapowiadających swój przyjazd. Oraz do tych, którzy przyjazdu nie zapowiadali (no i nie przyjechali). W brodę sobie pluć!
Organizatorzy Majówki przybyli na miejsce już dzień wcześniej. Ponieważ jednak dom nie został wcześniej ogrzany, pierwsza noc była niezapomniana. Lodówki nie załączaliśmy, gdyż półka obok niej oferowała pokarmom lepsze warunki przechowywania. Dom, znany z zeszłorocznego wyjazdu, oferuje nieodmiennie te same dwie atrakcje - kominek (nieczynny z przyczyn przeciwpożarowych) i telewizor z arabskimi kanałami. Dlatego wszystko inne musieliśmy zapewnić sami. Np. magnetofon podpięty na drucikach (bo wtyczka nie pasowała). Program zapowiadanych imprez w zasadzie został wykonany, choć z pewnymi odstępstwami. Wielką Kanapkę przełożyliśmy na inny raz. W góry poszliśmy raz, wieczorek taneczny nie odbył się tak, jak planowaliśmy (za to pląsaliśmy niezorganizowanie).
W środę przybyli przedstawiciele Gliwic, z którymi to wieczorem ćwiczyliśmy się w ekonomicznych podstawach handlu nieruchomościami (tj. grając w Eurobiznes). Ponadto sprawdzaliśmy jakość produktu ew. SIGu Gospodyń Wiejskich (i Miejskich) - hand made nalewki śliwkowej.
Czwartek stał pod znakiem SIGu Wściekłych Krasnoludków - wybraliśmy się na wycieczkę w Dolinę Strążyską. W barze "Pod Trupkiem" niezasłużenie wzbudziliśmy zainteresowanie postulując wybudowanie hotelu gdzieś w pobliżu (pomysł Przemka) oraz wyburzenie Giewontu zasłaniającego cały widok na góry (pomysł mój). Po zadośćuczynieniu zakupom wróciliśmy do bazy wypadowej. Tam to Przemek upitrasił wieczorny posiłek, wspomagany później (jak co wieczór) kiełbaskami z kominka. Nawiązując zaś do tradycji z Książa, poświęciliśmy się następnie wywoływaniu dżina (dżinu). Ponieważ połowę stanu osobowego stanowili założyciele ew. Paragraf-SIGu, wytężaliśmy mózgi wraz z porucznikiem Columbo.
Piątek to dzień oczekiwania na przybycie kolejnych Mensan, czym Ci nas nie zawiedli. Pojawił się Heniek z Łodzi, dzięki któremu m.in. wieczorne dyskusje na najróżniejsze tematy (m.in. polityka, łapówkarstwo) przybrały intensywny charakter. Uspokoiły się około północy, kiedy to na Polsacie powtarzany jest "13 Posterunek".
Sobota - to następni Mensanie i Mensanki (choć te, niestety, w mniejszości), a także pewien Włoch oraz Julcia. Dzień, jak co dzień, zaczął się około południa. Na sobotę zaplanowaliśmy największe atrakcje. Powstający SIG łamigłówek (zwany TT - Tajemnicy Tajemnic) zajął nam czas - oczywiście łamigłówkami. Największą wytrwałość wykazała A (opuśćmy zasłonę miłosierdzia na jej personalia). Choć nie odbyło się drużynowe rozwiązywanie tychże, to i tak nagrody zostały wszem i wobec powręczane i pospołu zjedzone. Zrezygnowaliśmy na razie z bicia rekordu w układaniu kostki Rubika na czas - co odbędzie się na jednym ze spotkań GR Kraków. Wieczorem zaś odbyło się zapowiadane slajdowisko ze Skandynawii, przygotowane przez założycieli ew. SIGu Wściekłych Krasnoludków, które stopniowo przeszło w posiedzenie SIGu Smakoszy Dyskusyjnych (kiełbaski, a jak!) oraz jeszcze nie założonego - SIGu Dyskusyjnego-O-Wszystkim-I-O-Niczym,-Ze-Szczególnym-Uwzględnieniem-Wspomnień-PRL. Najwytrwalsi, wobec skończenia się podniet intelektualnych dostarczonych przez SIG Gospodyń (intelektualnych, mówię!), około godziny czwartej pożegnali się i rozpoczęli działalność w ramach SIGu Śpiochów (choć nie Dyskusyjnych).
Niedziela, jako ostatni dzień pobytu, miała dosyć monotonny przebieg. ¦niadanie, kawa, czekolada, telewizor, wyjazd. I znowu czekolada, telewizor, gazeta, wyjazd. Itp, itd, etc.
Na zakończenie tylko dodam, iż II Doroczna była najprawdopodobniej pierwszym polskim wyjazdem mensanskim, uwiecznianym dla potomności kamerą video.
Michał Sowa
